Nie wiem jak ten kwiatek działa
Jak to możliwe że rośnie taki ładny i pachnący
Ma takie żywe kolory
Intensywne
Dlaczego ja nie mogę taki być?
Taki…
Żywy?
Kiedyś miałem nadzieję na to, że kwiatki pomogą mi zakwitnąć, tak jak to potrafią
Ale to gdzieś
Się ulotniło
Jakaś cząstka tego życia się ulotniła
I nieważne co bym zrobił
Już nie czuję się tak, jakbym mógł zrobić wiele
A wręcz przeciwnie
Nadzieja gdzieś tam odeszła
Siedzi w Sandomierzu i w moich snach
Po co ja ci to proponowałem?
Dlaczego to powiedziałem?
Wyjdę kiedyś z ciała
I pójdę gdzieś indziej
Żeby zobaczyć gdzie jest lepiej
Tutaj nie jest
Chciałbym żeby było
A to mnie męczy
Tęsknię za odrostami moich włosów
I tym, że się nie bałem
Nie wstydziłem
Nie przejmowałem
Gdzieś to się zagubiło po przebyciu tylu kilometrów
Dorosłem
A nigdy tego nie chciałem
Ta myśl boli mnie najbardziej
Gdy oglądam siebie sprzed lat, myślę- kurde wtedy chciałem się zmienić- a teraz chcę wrócić
I znów siedzę nocą na balkonie patrząc w niebo, z nadzieją że zaprowadzi mnie do miejsca, w którym naprawdę chcę być
Nie mogę go odnaleźć
Nawet niebo nie daje mi żadnych znaków
Nawet chmury dalej wyglądają tak samo
Nawet gwiazdy dalej stoją w miejscu
Nadal świecą tak samo
Tak samo jak wtedy gdy miałem odrosty.
Idąc tymi uliczkami Krakowa
Nie wiem w jaki sposób się tu znalazłem
I nigdy nie sądziłem że chodnik poczuje na sobie moje łzy
Miało być inaczej
A ja
Tęsknię
Znowu tęsknię za czymś, co sam chciałem stracić
Czego ja do cholery chce?
Czego ja oczekuję?
Pół roku zleciało
A ja dalej nie wiem gdzie wiatr wieje
I gdzie zawieje
Gdzie mnie zaprowadzi
Gdzie znajdę dom